رنسانس مرگ

در اين جهان، زماني که براي نوزادي شناسنامه صادر مي‌شود، تاريخ مرگ او نيز در کنار تاريخ تولدش ثبت مي‌گردد. اين شناسنامه‌هاي دو‌تاريخه زندگي همه مردم را دگرگون کرده‌اند، اما بيشترين تأثير را بر نسل‌هاي تازه متولدشده گذاشته‌اند. فضاي کشور فاني زير سلطه انديشه‌هاي پادآرمان‌شهري قرار گرفته و اين تفکرات همچون بويي ناخوشايند در سراسر جامعه پراکنده شده‌اند؛ به‌گونه‌اي که مجالي براي ظهور هيچ نگاه و انديشه ديگري باقي نگذاشته‌اند.
در رمان «رنسانس مرگ» نوشته ضحي کاظمي، راوي سوم‌شخص در هر يک از سه بخش داستان به يکي از شخصيت‌هاي اصلي نزديک مي‌شود، اما در ميان آن‌ها «ستاره سهرابي» بيش از همه در مرکز توجه قرار دارد. او وکيلي پرتلاش و مصمم است که بخش مهمي از روايت حول زندگي و تصميم‌هايش شکل مي‌گيرد. ماجرا از جايي جدي‌تر مي‌شود که حدود 1500 نفر از شهروندان فاني طي سه روز در روزهاي پاياني آبان سال 222 جان خود را از دست مي‌دهند. اين فاجعه تلخ، ستاره و ديگر شخصيت‌ها را به سمت تغيير و مبارزه براي آينده‌اي متفاوت سوق مي‌دهد. نويسنده در حدود 400 صفحه، جهاني را ترسيم کرده که هرچند در قالب ژانر ديستوپيا روايت مي‌شود، اما بازتابي از واقعيت‌هاي آشنا، ملموس و گاه آزاردهنده دنياي امروز را در خود دارد و خواننده را به تأمل درباره سرنوشت جامعه و انسان وامي‌دارد.