مثل پر

نگاه سودابه به روي همان جمله ماند... خيره به تك‌تك كلمه‌هايش... قطرات عرق روي سر و صورتش نشستند... بدنش گر گرفت... چشم‌هايش پر شدند... خالي شدند... خطي خيس روي گونه‌اش راه باز كرد... آخر خط قطره شد و روي كاغذ افتاد... روي جمله آيدا شدم... آيدا لغزنده شد... كش آمد... سودابه دست روي جوهر روان شده كشيد... آيدا ويران شد...