يحياي زاينده رود

مجموعه داستان «يحياي زاينده‌رود» نوشته کيهان خانجاني، شامل هفت داستان کوتاه است که با محوريت شهر اصفهان، فقدان و مفهوم مرگ شکل گرفته‌اند. در اين مجموعه، مرگ حضوري پررنگ دارد و به شکل ناگهاني وارد زندگي شخصيت‌ها مي‌شود؛ شخصيت‌هايي که با سوگ، خاطرات و ارتباط با جهان ازدست‌رفتگان روبه‌رو هستند. داستان‌ها در فضايي واقع‌گرايانه روايت مي‌شوند، اما عناصر وهم، خيال و اتفاقات غيرمعمول نيز در تار و پود آن‌ها حضور دارند.
خانجاني با بهره‌گيري از روايت‌هاي تجربه‌گرا، زبان شاعرانه و شيوه‌هاي متفاوت داستان‌گويي، جهاني خاص و تأمل‌برانگيز خلق کرده است. داستان‌هاي اين مجموعه مانند «روضه‌الشهدا»، «پونه»، «روشناي يلداشبان» و «يحياي زاينده‌رود» با ترکيب واقعيت، خيال و دغدغه‌هاي انساني، اثري خواندني براي علاقه‌مندان به داستان کوتاه معاصر فارسي به وجود آورده‌اند.