گزينه اشعار محمدرضا شفيعي كدكني (جيبي)

مهار اين شتر مست را كه مي‌گيرد؟ كنون كه مرتعي اين گونه خوش‌چرا ديده‌ست. به سايه‌سار خوش بيد و باد جويباران. دگر نخواهد هرگز به رفته‌ها پيوست. به آب بركه تلخاب شور و كور كوير. و آفتاب گدازان دشت‌ها هرگز. دوباره باز نگردد كه آن حريم شكست.