تمرين افق زنجير

رمان «تمرين، افق و زنجير» اثر سوفيا ساماتار، داستاني علمي‌تخيلي با فضايي پادآرمان‌شهري است که با نثري شاعرانه، به موضوعاتي چون هويت، حافظه و نابرابري اجتماعي مي‌پردازد. داستان در آينده‌اي دور و در ناوگاني از سفينه‌هاي فضايي جريان دارد؛ جايي که پسري از طبقه فرودست، به واسطه استعدادش در نقاشي راهي دانشگاه مي‌شود و در کنار استادي هم‌سرنوشت، به کشف حقيقت‌هاي پنهان جامعه و به چالش کشيدن نظام طبقاتي حاکم مي‌پردازد.
در کنار اين روايت، فناوري «زنجير» امکان اشتراک‌گذاري خاطرات و تجربه‌ها را فراهم مي‌کند؛ فناوري‌اي که در عين ايجاد همدلي، پيامدهاي پيچيده و پيش‌بيني‌نشده‌اي نيز به همراه دارد. ساماتار با پيوند دادن اين دو خط داستاني، تأثير فناوري بر هويت، حافظه و روابط انساني را بررسي مي‌کند و هم‌زمان نقدي عميق بر ساختارهاي قدرت و تبعيض اجتماعي ارائه مي‌دهد. «تمرين، افق و زنجير» اثري تأمل‌برانگيز است که با جهان‌سازي متفاوت و مضامين انساني، مخاطب را به انديشيدن درباره آينده و معناي انسان بودن دعوت مي‌کند.