ويلودين

قسمت هايي از كتاب:
روزي روزگاري، وقتي سنگ‌ها هنوز نرم بودند و ستاره‌ها تنها تکه‌هايي از غبار کيهاني بودند، من عاشق يک هيولا بودم. انگار آن روزها خيلي دور شده‌اند و شايد واقعاً زمان زيادي از آن‌ها گذشته باشد، اما هنوز هم همه‌چيز روي همان پاشنه مي‌چرخد و تغيير چنداني احساس نمي‌شود؛ آن زمان‌ها جادو بي‌خطر و فراوان بود و زندگي پر از آن جريان داشت.
هميشه جادوهاي خوب و زيادي در زندگي وجود دارند، فقط کافي است بدانيد کجا بايد دنبالش بگرديد. ماه هنوز گاهي لبخند مي‌زند و دنيا مثل رقصنده‌اي در آسمان به اين‌سو و آن‌سو مي‌رود و زندگي ادامه دارد. زمان و مکان چندان اهميتي ندارند؛ زمين پير است، اما ما هنوز جوانيم و زمان زيادي پيش روي ماست. اين را آدم بايد هميشه آويزه‌ي گوشش کند و…