خنده سرخ

خنده سرخ اولين بار در 1905 و در ويژه نامه مجله دانش روسيه که به ياد آنتوان چخوف تقديم شده بود، در کنار آثار ارزشمندي از گورکي و کوپرين و بونين به انتشار رسيد (چخوف در 1904 و پيش از پايان خنده سرخ فوت کرد.) اثر را ماکسيم گورکي ضمن نامه اي به آندري يف بسيار ستود و آن را به غايت مهم و بهنگام و گيرا دانست.
رمان بر خوانندگان و منتقدان روسي تاثير چشمگير و حيرت آوري داشت و بلافاصله در همان سال به چندين زبان ترجمه شد.