چطور زندگي كنيم (سرگذشت مونتني در يك سوال و بيست جواب)

قرن بيست و يکم مملو از انسان‌هايي است که مملو از خويشند.
اگر به فضاي مجازي سري بزنيد با هزاران نفر روبرو مي‌شويد که مجذوب و شيفته شخصيت خود هستند و خواستار جلب توجه. همه آنها فکر و ذکرشان تعريف از خودشان است. آنها خاطره‌نويسي و چت مي‌کنند و از هر کاري که مي‌کنند در صفحات اينترنتشان عکس مي‌گذارند. اين ايده(يعني نوشتن درباره خود به منظور خلق آينه‌اي که مردم در آن به انسان بودن خود پي ببرند) هميشه وجود نداشت بلکه بايد ابداع مي‌شد. برخلاف بسياري از ابداعات فرهنگي مي‌توان اين ايده را تنها به يک فرد نسبت داد: « ميشل اکم دو مونتني »، يک نجيب‌زاده و دولتمرد که از سال 1533 تا 1592 در منطقه‌اي در جنوب غربي فرانسه به نام « پريگور » زندگي مي‌کرد. او اين ايده را صرفاً با انجام دادن آن ابداع کرد. او ، برخلاف بسياري از شرح‌حال‌نويسان زمان خود، شرح حال خود را به منظور ثبت موفقيت‌ها و دستاوردهاي خود ننوشت. او کتاب خود را در سال‌هايي نوشت که جنگ‌هاي مذهبي و داخلي کشورش را به نابودي کشيد. او که متعلق به نسلي محروم از ايده‌آليسم اميدبخشي بود که همعصران پدرش از آن بهره‌مند بودند، با تمرکز بر زندگي خصوصي‌اش خود را با بدبختي‌هاي جامعه وفق داد. او به نوشتن قطعاتي درباره دوستي ، نام‌ها ، بي‌رحمي‌ها ، تغيير رويه و... مبادرت کرد و در مجموع صد و هفت مقاله نوشت و به پرسش اخلاقي « انسان چطور بايد زندگي کند » پرداخت.