هنري پنجم

هنري پنچم در مجموعه نمايشنامه‌هاي تاريخي شكسپير جايگاه ويژه‌اي دارد و حسن ختامي بر نمايشنامه‌هاي "ريچارد دوم" و "هنري چهارم" ايست، چرا كه وحدت ملي را در ميان دو دوران پرآشوب به نمايش مي‌گذارد. محبوبيت هنري پنجم ـ كه دوران حكومتش همراه با پيروزي‌هاي شگرف داخلي و خارجي بود و از همين رو نقطة مقابل دوران حكومت ريچارد دوم و هنري چهارم قرار داشت، نه تنها درون مايه‌اي ميهن دوستانه را در دسترس نمايشنامه‌نويسان مي‌گذاشت بلكه تغيير معجزه‌آساي هنري از جواني لاابالي و ولگرد به پادشاهي آرماني، نيز براي شاعران و نويسندگان جذابيتي فوق‌العاده داشت. اما شكسپير نه تسليم وسوسه‌هاي ميهن‌پستي افراطي مي‌شود و نه به ستايش تاريخ‌نويسان از هنري پنجم و جنگ‌هاي كشور گشايانه‌اش سرفرود مي‌آورد، بلكه به بهره جستن از طنز نيرومند، حماسه‌اي از آرمان‌هاي انساندوستانة خود را به قالب يك نمايشنامه در مي‌آورد...