فلسفه سياسي و خداي ابراهيم

کتاب فلسفه سياسي و خداي ابراهيم تلاش مي‌کند گفت‌وگويي ژرف ميان عقلانيت فلسفي غرب و ايمان ديني را بازبشناسد. پنگل در اين کتاب مي‌کوشد نشان دهد که سنت فلسفه سياسي عقل‌گرا (از سقراط تا هگل) و الهيات سياسي مبتني بر کتاب مقدس-به‌ويژه روايت‌هاي سفر پيدايش-مي‌توانند در تقابل با تفسيرهاي سکولار مدرن قرار گيرند و از اين تقابل فهمي روشن‌تر از ريشه‌هاي بحران فکري در جهان جديد ارائه دهند. او اين گفت‌وگو را نه صرفاً به‌عنوان تضاد بلکه به‌عنوان فرصت فهم عميق‌تر نسبت ميان ايمان و عقل بازمي‌کند.
پنگل در فلسفه سياسي و خداي ابراهيم با بازخواني روايت پيدايش، به موضوعاتي مانند خالقيت، عدالت، خير و شر و دعوت ابراهيم از منظر فلسفه سياسي مي‌پردازد و سعي مي‌کند اين مفاهيم را در نسبت با پرسش‌هاي بنيادي فلسفي تحليل کند. او همچنين ديدگاه‌هاي متفکران مدرن از هابز و اسپينوزا تا لاک و هگل را با توجه به چگونگي برخوردشان با متن کتاب مقدس نقد مي‌کند و نشان مي‌دهد که بسياري از فروکاست‌هاي معاصر به عقل يا ايمان از خوانش‌هاي ناقصِ اين سنت‌ها ناشي مي‌شود. اثر بر اين نکته تأکيد دارد که فهم رابطه ميان دين و فلسفه سياسي، براي درک بهتر هم مباني عقلانيت و هم وجوه هنجاري نظم اجتماعي، ضروري است-تحليلي که به‌ويژه در شرايط پيچيده سياسي و فرهنگي امروز راهگشاست.