خدمتكار

وقتي دست مرتب و آراسته‌ي «نينا وينچستر» را مي‌فشارم، با لبخند به من مي‌گويد: «به خانواده خوش آمدي.» من هم لبخندي مؤدبانه مي‌زنم و با دقت به فضاي باشکوه خانه و راهروي مرمرين نگاه مي‌کنم. اين شغل براي من فرصتي است تا گذشته را پشت سر بگذارم و زندگي تازه‌اي بسازم؛ جايي که مي‌توانم خودم را آن‌طور که مي‌خواهم معرفي کنم. هر روز خانه‌ي مجلل وينچسترها را تميز مي‌کنم، دخترشان را از مدرسه برمي‌گردانم و براي خانواده غذا آماده مي‌کنم، سپس به اتاق کوچک خودم در طبقه‌ي بالايي مي‌روم تا دور از آن‌ها غذا بخورم. اما کم‌کم متوجه رفتارهاي عجيب نينا مي‌شوم؛ او عمداً خانه را به‌هم مي‌ريزد تا تميزکاري دوباره لازم شود و درباره‌ي دخترش حرف‌هايي غيرعادي مي‌زند، درحالي‌که همسرش «اندرو» هر روز خسته‌تر و درمانده‌تر به نظر مي‌رسد.
با وجود اين نشانه‌ها، نمي‌توانم زندگي ظاهراً بي‌نقص نينا را تصور نکنم؛ لباس‌هاي گران‌قيمت، خانه‌ي باشکوه، ماشين زيبا و همسري که از بيرون ايده‌آل به نظر مي‌رسد. کنجکاوي باعث مي‌شود يک‌بار يکي از لباس‌هاي سفيد او را امتحان کنم، اما نينا خيلي زود متوجه اين کار مي‌شود و اتفاقي مي‌افتد که همه‌چيز را تغيير مي‌دهد؛ ناگهان خودم را در اتاق زيرشيرواني حبس‌شده مي‌بينم و درمي‌يابم که شايد ديگر راه بازگشتي وجود نداشته باشد. بااين‌حال، هنوز يک برگ برنده دارم: وينچسترها از گذشته‌ي واقعي من و چيزهايي که قادر به انجامشان هستم، هيچ اطلاعي ندارند…