آخرين باشگاه كتابخواني

ماري آن شوالبي، معلم و مدير آموزشي برجسته‌اي بود که در طول زندگي خود در هاروارد و کالج دالتون نيويورک فعاليت داشت. او آموزش و انتقال دانش را رسالت خود مي‌دانست و در سال‌هاي پاياني زندگي، براي ساخت کتابخانه‌اي در افغانستان تلاش کرد. داستان کتاب از يک فنجان قهوه در مرکز سرطان مموريال اسلون کترينگ آغاز مي‌شود؛ جايي که ويل از مادرش مي‌پرسد چه کتابي مي‌خواند و همين سؤال، شروع گفت‌وگويي عميق ميان آن دو مي‌شود.
مادر و پسر تصميم مي‌گيرند هر چند وقت يک‌بار کتابي را انتخاب کنند، هر دو بخوانند و در زمان انتظار براي جلسات شيمي‌درماني درباره آن صحبت کنند. انتخاب‌هايشان طيف گسترده‌اي از آثار کلاسيک و عامه‌پسند تا کتاب‌هاي مذهبي را دربرمي‌گيرد. کتاب‌ها بهانه‌اي براي نزديک‌تر شدن اين دو مي‌شوند؛ زني که روزهاي پاياني زندگي‌اش را مي‌گذراند و پسري که بيش از هر زمان ديگري به مادرش احساس نزديکي کرده است.