سفر سيلكا

«سفر سيلکا» نوشته «هدر موريس»، داستان زندگي «سيلکا»، دختري شانزده‌ساله است که در سال 1942 به آشويتس منتقل مي‌شود. او در اردوگاه با شرايطي بسيار دشوار روبه‌روست و پس از پايان جنگ نيز به اتهام همکاري با دشمن، به سيبري فرستاده مي‌شود؛ در حالي که بسياري از تصميم‌هايش نتيجه اجبار و تلاش براي زنده ماندن بوده است.
سيلکا در زندان سيبري با کمک يک پزشک مهربان، مراقبت از بيماران را آغاز مي‌کند و به‌تدريج توانايي و قدرت دروني خود را بازمي‌يابد. او با وجود تجربه رنج و ترس، همچنان محبت و همدلي خود را حفظ مي‌کند. داستان، مسير دشوار سيلکا از کودکي تا تبديل شدن به درمانگري دلسوز و نمادي از مقاومت و اميد انسان را روايت مي‌کند.